Pride in de praktijk: Samen naar een inclusief sociaal domein

Op vrijdag 25 september 2026 kwamen professionals uit het sociaal domein bijeen voor het evenement ‘Pride in de Praktijk’. Het centrale thema van deze inspirerende middag was de verbinding tussen Rotterdam Pride en inclusieve hulpverlening. Sprekers, ervaringsdeskundigen en deelnemers gingen met elkaar in gesprek over gelijke kansen, genderdiversiteit en betere zorg voor de queer gemeenschap.

Dagvoorzitter Lisa van Ginneken opende het programma met recente cijfers van het Trimbos-instituut. Die laten helaas zien dat de acceptatie van homoseksualiteit onder jongeren daalt. Toch benadrukte zij de kracht van de bijeenkomst: elkaar steunen, kennis delen en samen werken aan verandering.

Verhalen uit de praktijk en de waarde van melden

Artiest Bipasha Tabu bracht vervolgens een indrukwekkende combinatie van spoken word en Bollywood-dans. Zij vertelde over de uitdaging om jezelf te zijn als je zowel queer als Hindoestaans bent. Hulpverleners herkenden dit signaal direct: interseksualiteit vraagt om maatwerk in de zorg.

Collega’s van de afdeling klachtbehandeling gaven praktische uitleg over het melden van discriminatie. Zij lieten zien dat het melden van een voorval niet alleen helpt om de melder te ondersteunen, maar ook om belangrijke data te verzamelen. “De melder behoudt altijd zelf de regie,” benadrukten de consulenten van discriminatiezaken.

Vijf stappen naar gender- en cultuursensitieve zorg

Tomas Derckx van Stichting Rutgers nam het publiek mee in een handige toolkit voor sensitieve zorg. Inclusiviteit betekent volgens hem: verschil maken als dat relevant is, en geen verschil maken als dat niet relevant is.

Hij lichtte de eerste stappen toe:

1. Maak het zichtbaar: Een klein regenboogvlaggetje in de spreekkamer geeft patiënten al het signaal dat zij zichzelf mogen zijn.
2. Maak het bespreekbaar: Vraag altijd eerst toestemming voordat je over gevoeligere onderwerpen zoals seksualiteit praat. y
3. Wees je bewust van vooroordelen: Iedereen heeft aannames, maar leer te reflecteren op je eigen handelen.
4. Kennis opdoen: Begrijp het verschil tussen sekse, genderidentiteit, genderexpressie en seksuele oriëntatie.
5. Persoonsgerichte zorg: Bied hulp die echt aansluit bij de behoeften van de cliënt.

Panelgesprek: Wat heeft de transgender gemeenschap nodig?

Tijdens een levendig panelgesprek gaven Tarim Nduma Flach, Bappi Kortram en Marnix Rausch hun visie op de huidige transgenderzorg. Zij wezen op lange wachtlijsten en de soms te strenge, binaire kaders in de traditionele zorg. De panelleden pleitten voor een meer laagdrempelige aanpak, zoals de initiatieven voor een transkliniek in Utrecht en Rotterdam.

Daarnaast gaven zij waardevolle adviezen aan sociaal professionals:

1. Drempels verlagen: Blijf nieuwsgierig en stel vragen vanuit respect.
2. Geen aannames maken: Vraag mensen zelf hoe zij aangesproken willen worden.
3. Minder focussen op medische details: Vragen over operaties of oude namen zijn vaak niet relevant voor goede hulpverlening.

Oog voor aseksualiteit en aromantiek

Docent en onderzoeker dr. Nicolle Lamerichs sloot de conferentie af met een heldere presentatie over aseksualiteit en aromantiek. Aseksualiteit is een oriëntatie waarbij iemand weinig tot geen seksuele aantrekkingskracht ervaart.

Nicolle benadrukte dat zorgverleners er te vaak vanuit gaan dat iedereen seksueel actief is. “Medicaliseer aseksualiteit niet en zie het niet als een probleem dat opgelost moet worden,” gaf zij de zaal mee. Aseksuele personen hebben behoefte aan herkenning, ook in de standaard vragenlijsten van de zorg.

Een lijst met artikelen